Krzysztof Bielawny Gietrzwałd Studia Warmińskie XLIII (2006) Domy i miejsca rekolekcyjne w diecezji warmińskiej w latach 1869–1945). Drugie skrzydło klasztoru wybudowano w 1924 roku, a zostało wykończone i zamieszkane przez zakonników w lutym 1925 roku. Klasztor został wybudowany według planów budowniczego rządowego (Regierungsbaumeister) Keibela, a budowa realizowana przez architekta Ernsta Kuhnigha z BraniewaKatalog zabytków sztuki, Braniewo, Frombork i okolice, Warszawa 1980, s. 21. Nowo wybudowany klasztor poza mieszkaniami dla ojców i braci zakonnych posiadał też pokoje dla rekolektantów. W części rekolekcyjnej klasztoru było 20 miejsc dla gości.
Klasztor został poświęcony niemieckiemu redemptoryście czeskiego pochodzenia Klemensowi Hofbauerowi. Na stałe zamieszkiwało klasztor 4 ojców i 4 braci. Bryła klasztoru nawiązywała charakterem do obiektu kościoła i połączona została z kościołem parterowymi łącznikami, wydzielającymi między nimi niewielki dziedziniec (tzw. „kwadrat”). Po wybudowaniu klasztoru redemptoryści przywrócili też świątynię do stanu świetności (naprawili uszkodzony dach oraz ubytki w murach, odnowili wnętrze) oraz rozpropagowali kult cudownego obrazu Trójcy Świętej. Do rozpropagowania kultu obrazu Trójcy Świętej przyczynił się znacznie również pierwszy przełożony klasztoru o.