Adolf Brors, wydając drukiem opracowanie o tym świętym miejscu pt. Die Wallfahrt zur Heilig-Kreuz-Kirche- bei Braunsberg (Ostpreußen). Wydana w 1927 roku książeczka formatu kieszonkowego zawierała oprócz części poświęconej historii sanktuarium również modlitwy i pieśni ku czci Jezusa.
Lata 1939–1945 Przez niespełna dwie dekady niemieccy redemptoryści mogli poświęcać się spokojnej posłudze duszpasterskiej i misyjnej. W 1939 wybuchła II wojna światowa. Sam klasztor znacznie opustoszał, gdyż część braci zakonnych zostało wcielonych do Wehrmachtu, pozostało w nim tylko kilku ojców. Ponieważ gmach nowego seminarium diecezjalnego w Braniewie z 1932 roku zajęło wojsko, to klerycy diecezjalni zamieszkali czasowo w klasztorze redemptorystów, który na czas wojny stał się ich domem i miejscem studiów. W 1941, po wybuchu wojny Niemiec z ZSRR, większą część klasztoru przejęło wojsko. Na początku maja 1944 w klasztorze urządzono prowizoryczny szpital dla dzieci. Wkrótce, gdy do Prus Wschodnich zbliżał się front Armii Czerwonej, w klasztorze pojawili się ponowie żołnierze Wehrmachtu.