Romana Haberfeld (ur. 1881 w Moskwie, zm. 1948) – nauczycielka żydowskiego pochodzenia w gdańskich szkołach w latach 1913–1939, autorka artykułów o dydaktyce języków obcych oraz książki popularyzującej wkład Gdańska, jego mieszkańców i mieszkanek w rozwój kultury niemieckiej.
Życiorys Urodziła się w rodzinie zamożnego kupca Izydora Haberfelda i Marii z domu Laski jako jedno z czworga dzieci. Po kilku latach rodzina wyjechała z Moskwy do Berlina. Później zamieszkali w Gdańsku. Haberfeld został dyrektorem gdańskiej filii banku Moskauer Internationale Handelsbank i członkiem Rady Reprezentantów w gminie żydowskiej. Rodzice wychowali dzieci w duchu liberalnym, dbając o ich wszechstronną edukację.
Romana uczyła się w Berlinie, a od 1894 w Viktoriaschule w Gdańsku oraz w związanym z nią seminarium nauczycielskim. W 1901 zdała egzamin na nauczycielkę. Znalazła pracę w gimnazjum dla dziewcząt dr. Johannesa Scherlera przy ulicy Poggenpfuhl 16 (dziś Żabi Kruk), prywatnej szkole z wykładowym językiem rosyjskim. Studiowała filozofię i języki (francuski i niemiecki) na uniwersytetach w Greifswaldzie i Getyndze. Jesienią 1912 w Getyndze zdała egzamin państwowy na nauczycielkę. W semestrze wiosennym 1913 podjęła pracę w szkole średniej dla dziewcząt Viktoriaschule w Gdańsku (ul. Holzgasse 24–26, dziś Kładki). Pracowała do 1933.