Halka – polski statek pasażerski żeglugi przybrzeżnej zbudowany w Gdańskiej Stoczni Rzecznej i eksploatowany w kraju w latach 1967–1990.
„Halka” w 1967 w momencie wodowania, była największym statkiem pasażerskim zbudowanym w Polsce. Była też ówcześnie największą jednostką zbudowaną w Gdańskiej Stoczni Rzecznej. Od wycofania Mazowsza w 1983 była największym statkiem Żeglugi Gdańskiej (ŻG). Była też jedyną jednostką tego armatora wykorzystywaną w regularnej komunikacji przez cały rok, a nie – tylko w sezonie letnim.
Historia W 1961 w dyrekcji ŻG powstały założenia dla statku pasażerskiego, który mógłby obsługiwać rejsy po wodach Zatoki Gdańskiej nawet przy złych warunkach hydrometeorologicznych oraz w dziennych rejsach pełnomorskich pomiędzy portami polskiego wybrzeża. Na ich podstawie w Biurze Konstrukcyjnym Taboru Morskiego i w Zakładzie Konstrukcji Okrętów Wydziału Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej powstały konkurujące ze sobą projekty wstępne, spośród których wybrano propozycję politechniki. Głównym projektantem statku był dr inż. Stefan Wewiórski, pod jego kierunkiem w zakładzie powstał też projekt techniczny i roboczy, przekazany do realizacji Gdańskiej Stoczni Rzecznej. Stępkę położono w maju 1966, przyszła „Halka” otrzymała numer budowy PP1.