Górny pokład mieścił sterówkę z kabiną radiową, nawigacyjną oraz kabinami kapitana i starszego oficera, za nią pokład słoneczny z ławami dla 120 pasażerów, nadbudówkę rufową z pomieszczeniem agregatu prądotwórczego i akumulatorów, komin oraz zejściówkę do hallu, za nią pokład łodziowy z dwiema szalupami. Na „Halce” było w sumie 467 miejsc siedzących dla pasażerów.
Napęd statku stanowiły dwa silniki główne 8NVD36Au produkcji Schwermaschinenbau Karl Liebknecht (SKL) z Magdeburga. Były to jednostki ośmiocylindrowe wysokoprężne o mocy 560 KM przy 500 obr./min. każdy. Każdy z silników napędzał własną linią wału, zakończoną śrubą napędową. Energię elektryczną zapewniały 4 spalinowe zespoły prądotwórcze o mocy 27 kVA.
Wyposażenie Wyposażenie nawigacyjno-sygnałowe obejmowało komplet lamp nawigacyjnych, radiostację, radar, echosondę i dwa kompasy magnetyczne. „Halka” wyposażona była w dwie kotwice Halla o ciężarze po 500 kg i elektryczną windę kotwiczno-cumowniczą na pokładzie górnym w części dziobowej. Statek wyposażono w 8 podwójnych pachołów cumowniczych, po cztery na każdej burcie. Na nadburciu dziobnicy zamontowano dwie przewłoki z rolkami. Wyposażenie ratunkowe obejmowało wspomniane szalupy 23-osobowe wykonane z hydronalium, opuszczane żurawikami. Każda z nich miała silnik spalinowy o mocy 24 KM.