W 1946 siostry z pomocą najstarszej Marianny przeprowadziły się do Wielkiej Brytanii. Anita wyszła za mąż za pianistę Petera Wallfischa. Urodziła dwoje dzieci: syn Raphael został wiolonczelistą, a córka Maya Jacobs-Wallfisch psychoterapeutką. Jej wnuk jest kompozytorem.
Wallfisch współzałożyła . Występowała zarówno jako jej członkini, jak też solowa artystka. W 1994 podczas tournée orkiestry po raz pierwszy od zakończenia wojny przyjechała do Niemiec. Od tamtej pory odwiedzała niemieckie i angielskie szkoły jako świadek historii. W Polsce promowała działalność New Kreisau, podobnie jak działania Fundacji Freyi von Moltke i Kreisau Circles legacy. W 1996 opublikowała pamiętnik pt. Inherit the Truth. Swoją historię opowiadała wielokrotnie, m.in. w relacjach przechowywanych w Shoah Foundation i dostępnych online.
W 2011 otrzymała honorowy tytuł doktora na Uniwersytecie w Cambridge. W 2018 wygłosiła przemowę w Bundestagu upamiętniającą 73 rocznicę wyzwolenia KL Auschwitz. W grudniu 2019 wzięła udział w nagraniu programu 60 Minutes o muzyce tworzonej przez więźniów i więźniarki Auschwitz, a także w trzech filmach dokumentalnych.