wyspa przeszła w ręce kanclerza Aleksieja Bestużewa-Riumina, który nakazał uporządkowanie jej powierzchni, urządzenie parku, przekopanie kanałów i stawów, a także wzniósł dla siebie nowy pałac we wschodniej części wyspy. W 1758 r. Bestużew-Riumin popadł w carską niełaskę, a jego majątek został skonfiskowany. Wyspa Kamienna przeszła na własność skarbu państwa. Siedem lat później przywrócony do łask Bestużew-Riumin odzyskał swoją dawną własność, po czym odsprzedał wyspę z pałacem Katarzynie II, która z kolei darowała ją synowi Pawłowi. Na polecenie carycy w latach 1776-1781 dla następcy tronu na miejscu rezydencji Bestużewa-Riumina zbudowano nowy pałac, nazwany Kamienooostrowskim, w stylu klasycystycznymred. B. Piotrowski i in., Sankt-Pietierburg..., s. 251.. W tym samym czasie umocniono zachodni brzeg wyspy. W 1778 r. wzniesiono natomiast cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzciciela. W końcu XVIII w. nadal nieuporządkowana wyspa, obok sąsiedniej Wyspy Kriestowskiej, stała się jednym z popularnych miejsc odpoczynku, festynów i zabaw w dni świąteczne. Prace nad urządzeniem parku na wyspie trwały do 1810 r. Wcześniej, za panowania Pawła I na wyspie wydzielono działki, które car przekazywał swoim współpracownikom i dworzanom jako dowód wdzięczności, zakazując im i ich potomkom sprzedaży tej ziemi i ograniczając jej zabudowę.