Natomiast Pałac Kamiennoostrowski w latach 1796-1798 był zimową rezydencją byłego króla Polski Stanisława Augusta PoniatowskiegoI. Swirida, Osiemnastowieczny Petersburg oczami Polaków (w:) red. D. Konstantynów, Petersburg i Polska, Kraków, Międzynarodowe Centrum Kultury 2016, s. 40..
Zachodnia część wyspy została zagospodarowana później. W latach 1824 i 1826 r. wzniesiono tam dwie prywatne dacze, zaś w latach 1831-1833 obszerniejszą daczę rodziny Dołgorukich, następnie księcia Piotra Oldenburskiego. W latach 20. XX wieku na wyspie powstał również Teatr Kamiennoostrowski. W 1834 r. wyspę włączono w granice Petersburga. mały|Willa Edwarda Follenweidera, typowy przykład secesyjnej architektury wyspy po zniesieniu ograniczeń zabudowy w końcu XIX w. W 1895 r. właściciele gruntów na Wyspie Kamiennej otrzymali zgodę cara na ich sprzedaż lub na wznoszenie, już bez ograniczeń, dacz i miejskich rezydencji. Doprowadziło to do powstania w kolejnych latach szeregu podobnych budynków. Powstały m.in. eklektyczny dom Marii Kuguszewej (1895), secesyjna willa Hauswald, neogotycka willa Marii Klejnmichel (pocz.