XX w.), neoklasycystyczna willa Aleksandra Połowcowa (1912-1916), neoklasycystyczny dom Władimira Biechtieriewa (1914), willa Burgafta (1913-1914),
Po rewolucji październikowej wszystkie dacze i rezydencje na Wyspie Kamiennej zostały znacjonalizowane. W 1920 r. radzieckie władze miasta ogłosiły, iż wyspa zostanie zamieniona w przestrzeń wypoczynkową i sanatoryjną dla robotników, pierwszą taką w kraju. Nadano jej również nową nazwę Wyspy Ludzi Pracy (Ostrow Trudiaszczychsja)L. Bazylow, Polacy w Petersburgu, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa 1984, s. 21.. 20 czerwca 1920 r. z okazji otwarcia sanatoriów i domów wypoczynkowych na wyspie odbyła się uroczystość z inscenizacją rewolucyjną pt. Blokada Rosji (Błokada Rossii). Miesiąc później odnowioną wyspę odwiedził osobiście Lenin.
Wyspa zachowała charakter wypoczynkowy, znaczną część jej powierzchni zajmuje park Tichij Otdych. W latach 70. i 80. zniszczono część historycznych budynków na niej w związku z budową nowych dacz dla członków radzieckiego rządu.
Przypisy