Wałczyk wiązowiec (Magdalis armigera) – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Mesoptiliinae. Zamieszkuje Palearktykę, od Półwyspu Iberyjskiego po Syberię. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami wiązu pospolitego.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1785 roku przez Étienne Louisa Geoffroy’a w publikacji autorstwa Antoine’a-François Fourcroy’a pod nazwą Curculio armiger.
Morfologia thumb|left|Widok z boku thumb|Imago na liściu Chrząszcz o ciele długości od 2,5 do 4,5 mm, ubarwionym matowo czarno z częściowo ciemnobrunatnymi czułkami i stopami. Głowę ma stożkowatą, a ryjek dłuższy od niej i zakrzywiony. U samca ryjek ma w części nasadowej boki równoległe, przy nasadach czułków jest rozszerzony, a ku szczytowi zwężony. U samicy ryjek jest trochę dłuższy i ku szczytowi nieco rozszerzony. Punktowanie ryjka u samca jest bardzo gęste, u samicy stosunkowo rzadkie. Przedplecze jest w zarysie kwadratowawe, niewiele szersze niż dłuższe. Boki przedplecza są proste do bardzo lekko zaokrąglonych, w częściach przednich mają ostry ząb i kilka drobniejszych ząbków za nim malejących ku tyłowi. Punktowanie przedplecza jest dość gęste, niezbyt grube, a przestrzenie między punktami matowe. Tarczka jest dość duża, w przedniej części pochylona w dół, w tylnej leżąca na poziomie pokryw.