Pokrywy są dość krótkie i wyraźnie szersze od przedplecza. Ich rzędy są wąskie, niewgłębione i wyraźnie zwężone ku tyłowi, międzyrzędy zaś są znacznie szersze, płaskie do nieznacznie wypukłych, pokryte delikatną, łuskowatą rzeźbą, niepunktowane. Odnóża przednie pary stykają się biodrami. Uda wszystkich par mają ząbki, szczególnie duże na parze przedniej.
Biologia i ekologia Owad ten zasiedla lasy (zwłaszcza łęgowe) i ich skraje, parki, ogrody, nasadzenia przydrożne i żywopłoty. Najchętniej bytuje na stanowiskach wilgotnych. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami wiązu pospolitego. Owady dorosłe żerują od kwietnia do lipca na liściach rośliny żywicielskiej. W kwietniu samice składają jaja pod korę gałęzi i pni wiązu. Larwy są ksylofagami i żerują na drewnie bielastym drążąc krótkie chodniki o esowatym kształcie. Tam też zimują, a przepoczwarczają się w drugiej połowie marca.
Parazytoidami wałczyka wiązowca są Doryctes undulatus i Ecphylus silesiacus, błonkówki z rodziny męczelkowatych.
Rozprzestrzenienie Gatunek palearktyczny.