Stefan Rudolf Błocki (ur. 20 maja 1887 w Przemyślu, zm. 13 października 1954) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 20 maja 1887 w Przemyślu, w rodzinie Kazimierza. Jesienią 1907 rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii. Został wcielony do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 45 w Przemyślu. W szeregach tego oddziału wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach (1912–1913), a następnie walczył na frontach I wojny światowej. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie: kadeta-zastępcy oficera ze starszeństwem z 1 września 1907, chorążego w 1908 ze starszeństwem z 1 września 1907, porucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1910, nadporucznika ze starszeństwem z 1 sierpnia 1914 i kapitana ze starszeństwem z 1 sierpnia 1917.