Panowanie Cesarzową-małżonką Yingzonga była cesarzowa Gao, siostrzenica cesarzowej wdowy Cao, małżonki Renzonga. Jako że cesarz był słabego zdrowia po koronacji, cesarzowa wdowa Cao sprawowała władzę jako regentka. Wpływy Cao były przykładem powtarzającego się za dynastii Song zjawiska przejmowania władzy przez najwyższe rangą kobiety w pałacu, często w sojuszu z naczelnymi radcami. Wdowa po Renzongu sprawowała władzę nawet po powrocie do zdrowia Yingzonga i dopiero interwencja premiera Han Qi, który zdjął kotarę z sali audiencji (by nie zasiadała za nią cesarzowa-wdowa) zmieniła ów styl rządzenia.
Yingzong krytykował sztywność i biurokratyczny charakter tradycyjnego systemu wnoszenia opinii przez ministrów. Cesarz narzekał: „jak dotąd nie mieliśmy czasu spokojnie przedyskutować zasad rządzenia, ciągle jest to zakłócane przez obfitość dokumentów”. Władca wprowadził więc system selekcjonowania petycji wedle ich ważności, Kluczowe sprawy miały być przedmiotem zainteresowania Sekretariatu do zyskania „cesarskiej zgody” w memoriałach z audiencji. Bardziej szczegółowe kwestie Sekretariat przedkładał do zatwierdzenia cesarskiego jako „rutynowe petycje” (shu-chuang), lecz omijając drogę audiencji.