W przypadku zaś spraw ujętych już w prawie, dyrektywy wprowadzane przez Sekretariat miały wiązać podległe mu oddziałyTwitchett D., Fairbank J.K., The Cambridge History of China, J.W. Chaffee (red.), D. Twittchet (red.), t. Volume 5, Part Two: Sung China, 960-1279, Cambridge University Press, 2015, s. 119-120.
Za rządów Renzonga i Yingzonga poważnym problemem stały się ustawiczne akty wrogości w relacjach z Xixia. Armia tego tanguckiego państwa opierała się na sile uzbrojonej kawalerii i dalekosiężnych oddziałów piechoty, podczas gdy wojska Songów pozostawały wierne zwyczajowej strategii obrony umocnionych miast przez rozlokowane tam oddziały. Yingzong kontynuował rozpoczęty jeszcze przez poprzednika proces redukowania sił zbrojnych. Pod koniec panowania tego władcy liczebność armii szacuje się na 1 mln 162 000 ludzi, zaś w latach 40., przed rozbrojeniem, wynosiła 1 mln 259 000 żołnierzyTwitchett D., Fairbank J.K., The Cambridge History of China, J.W. Chaffee (red.), D. Twittchet (red.), t. Volume 5, Part Two: Sung China, 960-1279, Cambridge University Press, 2015, s. 224.