Wsparcie takie promuje: sposoby użytkowania użytków rolnych zgodnych z zasadami ochrony i poprawy jakości środowiska, krajobrazu i jego elementów, zasobów naturalnych, gleby i różnorodności genetycznej, przyjazną dla środowiska ekstensyfikację rolnictwa i nisko intensywne systemy wypasania, zachowanie środowisk rolnych o wysokiej wartości przyrodniczej, które są zagrożone, utrzymanie krajobrazu i cech historycznych użytków rolnych, stosowanie planowania środowiskowego w praktyce rolniczej.
Wsparcie przyznawane było rolnikom, którzy zobowiązali się do stosowania praktyk agrośrodowiskowych przez okres co najmniej pięciu lat. Zobowiązania agrośrodowiskowe obejmowało więcej niż tylko stosowanie zwyczajnej dobrej praktyki rolniczej.
Wsparcie w zakresie zobowiązań agrośrodowiskowych przydzielane było corocznie i obliczane było na podstawie:
utraconych dochodów, dodatkowych kosztów wynikających z tego zobowiązania, potrzeby zapewnienia zachęty finansowej.
Koszt znacznych niedochodowych prac niezbędnych dla wypełnienia zobowiązań uwzględnione było także przy obliczaniu poziomu corocznego wsparcia.
Maksymalne kwoty wsparcia Wspólnoty wynosiły: 600 euro na ha na rok przy uprawach jednorocznych; 900 euro na ha na rok przy specjalnych uprawach wieloletnich; 450 euro na ha rocznie przy innych formach użytkowania