Lajbiki świąteczne lub ślubne szyte były w jasnych barwach, z większą liczbą zdobień.
Opisywany element ubioru na początku XX wieku zaczął być wypierany przez kurtki, lekko rozkloszowane w dolnej części i obcisłe w pasie satynowe katany ze stójką.
Szal Tradycyjne szale zwane na Spiszu rańtuchami wytwarzano z tkaniny rąbkowej – delikatnego samodziału z lnianych włókien, pomiędzy które dla uzyskania ozdobnego wzoru wrabiano następnie grubą fabryczną nić bawełnianą. Noszono je na ramionach lub na głowie (czepcu). W typie kacwińskim przestały być używane już około połowy XIX wieku, jednak w okolicy Trybsza noszono je do wybuchu I wojny światowej. Ręcznie wykonywane szale zostały zastąpione przez fabrycznie produkowane tkaniny ażurowe (typu firanowego).
Kożuch Okryciem wierzchnim w zimie były białe baranie kożuchy przypominające te noszone przez mężczyzn.
Obuwie Do początku XX wieku podstawowym spiskim obuwiem tak u kobiet, jak i mężczyzn były kierpce ze świńskiej skóry (spyrcoki), a zimą kołcany (płytkie sukienne pantofle). Później, około 1905 roku bogatsi Spiszacy zaczęli nosić buty z wysokimi cholewami typu węgierskiego, układające się w kostce w harmonijkę.