By wykonać jeszcze większe lustro, Parsons zbudował trzy specjalne piece, w których można było stopić na raz po półtorej tony brązu; żurawie do przeniesienia tygli nad specjalnie skonstruowaną żeliwną formę odlewową; kolejkę wąskotorową do transportu gotowego odlewu do pieca, w którym blok był odpuszczany przez 16 tygodni dla zredukowania napięć i zapobieżenia pęknięciom; wreszcie specjalne szlifierki napędzane maszyną parową do nadania zwierciadłu odpowiedniego kształtu.
W 1842 roku Parsons podjął pierwszą próbę odlania 183-cm (72-calowego) lustra, ale nie było ono udane. Sporządzenie luster i budowa całego teleskopu zajęła mu kolejne trzy lata – regularne obserwacje z nowym instrumentem rozpoczęto w marcu 1845 roku. Z pięciu wykonanych odlewów jeden był doskonały, jeden akceptowalny, trzy pozostałe popękały lub były porowate i nie nadawały się do dalszej obróbki.
Konstrukcja Teleskop miał dwa lustra, jedno o masie 3,5 tony, drugie nieco poniżej 4 ton, o grubości ok. 13 cm (5 cali);