oba zamontowane były w kołyskach konstrukcji złożonej z trójkątnych segmentów, zapewniających wysoką sztywność, podpierających lustro w 27 punktach, by zapobiec jego deformacji pod własnym ciężarem. Wokół lustra była sztywna obejma żeliwna z czterema uchwytami, każdy o długości ok. 1/8 obwodu lustra, która służyła do montażu do konstrukcji teleskopu. Tubus był podparty na dolnym końcu, od strony lustra, na „uniwersalnym przegubie”, zawiasie o dwóch osiach, który umożliwiał pochylanie tuby w dużym zakresie wysokości, a także obracanie w ograniczonym zakresie azymutu.
Tubus o długości 17,07 m (56 stóp) i średnicy 2,44 m (8 stóp) był zbudowany z listewek wzmocnionych metalowymi obejmami; był podwieszony na łańcuchach z przeciwwagą, które utrzymywały go w równowadze. Belka pod tubusem poruszała się po zębatce po żeliwnym, łukowatym torze o promieniu 25,9 m (85 stóp); podpięta do wyciągarki z kabestanem na ziemi służyła do szybkiego unoszenia teleskopu;