Rzeźba została odnaleziona na Cmentarzu Osobowickim przez Kurta Bimlera i uznana za rzeźbę pochodzącą prawdopodobnie z balustrady balkonu portalowegoRomuald Nowak, „Wkładka do karty ewidencyjnej zabytków architektury i budownictwa, załącznik nr 1, Wrocław 1999.
Elewacja północna i południowa miały rząd półkoliście zamkniętych okien oddzielonych od siebie toskańskimi pilastrami w wielkim porządku na drugiej i trzeciej kondygnacji.
Rozmieszczenie pomieszczeń Na parterze znajdowała się kaplica św. Józefa, refektarz (jadalnia) w północno-zachodnim narożnikuZdjęcie refektarza, obecnie sala imienia Jana Czekanowskiego. oraz pomieszczenia służbowe i gospodarcze. Główna kondygnacja mieściła bibliotekę, archiwum prowincji, sala do ćwiczeń w szermierce, sypialnie dla młodszych roczników (tzw. museum minorum) i ich prezydenta. Harasimowicz wymienia również salę modlitwy dla wychowanków i salę teatralną. Na ostatniej kondygnacji znajdowały się sypialnie starszych wychowanków konwiktu (museum majorum) i pokoje przełożonych Konwiktu. Obecnie zachowała się z tego okresu jedynie pomieszczenie jadalni, w którym znajduje się teraz audytorium i sala posiedzeń. Pomieszczenie ozdobione jest sklepieniem ze sztukaterią o motywach roślinno-wstęgowych, na których wcześniej znajdowały się ozdoby malarskie w wydzielonych plafonach i medalionach.