otrzymał stanowisko architekta i po odsunięciu Rastrellego stał się jednym z wiodących twórców w rozbudowującym się mieście. Finalizował niedokończone projekty Rastrellego, adaptował budynki Monasteru Smolnego na potrzeby Instytutu Szlachetnie Urodzonych Panien. Wzniósł również szkołę dla dziewcząt z rodzin mieszczańskich. W 1762 r. otrzymał stanowisko głównego architekta Biura Cesarskich Budowli i Ogrodów. Na tym stanowisku Felten kierował pracami nad ukończeniem ogrodzenia wokół Ogrodu Letniego oraz budową Ermitaża z łukiem nad Rowem Zimowym. W 1763 r. rozpoczął prace nad umocnieniem brzegów Newy, regularnie występującej z brzegów, granitem; prac tych jednak nie ukończyłJ. Miles, Petersburg, s. 185.. Od 1765 r. zajmował się w znacznej mierze budownictwem sakralnym. Część jego projektów utrzymanych jest w rzadkim w Rosji stylu neogotyckim, cechuje je ogromne bogactwo ornamentów, niemal ich nadmiarJ. Miles, Petersburg, s. 175.. Z czasem Felten zaczął tworzyć w stylu klasycystycznym.