Mizandria Druskowitz może być rozumiana jako reakcja na mizoginię końca XIX w. Kilka jej stwierdzeń rezonuje z późniejszymi stanowiskami ekofeminizmu: Człowiek jest najbardziej chciwym ze wszystkich stworzeń. Splądrował Matkę Ziemię w każdy możliwy sposób gorzej niż dziką bestią i wydobyła z niej wszystkie jej skarby. Druskowitz postrzega ludzi jako niszczycieli natury i dlatego uważa ich za najniższe ze wszystkich istot naturalnych. Z drugiej strony kobiety nie są tylko istotami godniejszymi i piękniejszymi, ale są doskonalszymi i szlachetniejszego pochodzenie, co potwierdzają licznie występujące w różnych mitologiach związki kobiet z morzem, wodą. Kobieta docenia i kocha naturę; zachowuje się z szacunkiem wobec żywych stworzeń. Według Druskowitz patriarchat i kapitalizm są odpowiedzialne za ujarzmienie kobiet i degradację środowiska.