urodzin zorganizowano konferencję jej poświęconą oraz otwarto wystawę.
Twórczość Często używała pseudonimów, takich jak Adalbert Brunn, H. Foreign, H. Sakkorausch, H. Sakrosant albo von Calagis. Powodem był dominujący wówczas seksizm.
W jej karierze filozoficznej można wskazać dwie główne fazy. Pierwsza trwała od publikacji Moderne Versuche eines Religionsersatzes w 1886 do ostatniej pracy Pessimistische Kardinalsätze: Ein Vademekum für die freiesten Geister (Pesymistyczne propozycje kardynalne: Podręcznik dla najwolniejszych duchów) z 1905. To czas, kiedy prezentowała oryginalne poglądy.
W Moderne Versuche eines Religionsersatzes analizowała systemy filozoficzne A. Comte’a, J.S. Milla, L. Feuerbacha, F. Nietzschego, J. Duboc, Williama Mackintire’a Saltera i E. Dühring. Zauważyła, że wszyscy opisywali i wymyślali nową religię zamiast zaoferować coś strukturalnie nowego, co zastąpiłoby religię. Według Druskowitz inni filozofowie zajmowali się prawie wyłącznie problemami etycznymi, a nie metafizycznymi i społecznymi.