Dzięcioł magellański (Campephilus magellanicus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny dzięciołowatych (Picidae), występujący w południowej części Ameryki Południowej. Jest największym dzięciołem Ameryki Południowej i trzecim co do wielkości z rodzaju Campephilus. Dwa większe gatunki – dzięcioł wielkodzioby i dzięcioł cesarski – są uznawane za krytycznie zagrożone. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN klasyfikowany jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern).

Systematyka Pierwszego naukowego opisu gatunku – na podstawie holotypu pochodzącego z Puerto del Hambre (Port Famine) w Cieśninie Magellana w Chile – dokonał australijski przyrodnik Phillip Parker King w 1827 roku, nadając mu nazwę Picus Magellanicus (niekiedy jako data pierwszego opisu podawany jest rok 1828). Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Campephilus. Nie wyróżnia się podgatunków.