thumb|Ulica Kredytowa przy ul. Marszałkowskiej przed 1939 thumb|Wschodni odcinek ulicy w latach 30. XX wieku, po prawej kamienica Goldstanda thumb|Ulica w latach 30. thumb|Fragment północnej pierzei ulicy przed 1939, na pierwszym planie nieistniejąca obecnie kamienica nr 2, siedziba m.in. Gimnazjum Żeńskiego im. Królewny Anny Wazówny thumb|Ulica w czasie powstania warszawskiego Ulica Kredytowa – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.
Opis Ulica powstała na gruntach należących od 1843 do Banku Polskiego (tzw. Łubieńszczyzny). Miała ułatwić ich parcelację i zabudowę. W 1851 magistrat podpisał z bankiem porozumienie, zobowiązując się wybrukować zaprojektowaną ulicę, łączącą ul. Mazowiecką z ul. Marszałkowską. Bank z kolei odstąpił miastu pas gruntu niezbędny do poszerzenia ul. Marszałkowskiej. Zachodni odcinek nowej ulicy wytyczono jako styczny i równoległy do ul. Próżnej, w wyniku czego powstał szeroki przesmyk między pl. Zielonym (Dąbrowskiego) a ul. Marszałkowską.
Ulica została przeprowadzona w 1852 lub 1853. Pierwotnie nosiła nazwę Nowa (według innego źródła Nowopróżna). Około 1865 zmieniono jej nazwę na Erywańska, dla upamiętnienia namiestnika Królestwa Polskiego Iwana Paskiewicza (hrabiego Erywańskiego).