Felice Ippolito (ur. 16 listopada 1916 w Neapolu, zm. 24 kwietnia 1997 w Rzymie) – włoski polityk, inżynier i geolog, propagator energii nuklearnej, poseł do Parlamentu Europejskiego I i II kadencji.
Życiorys W 1938 ukończył studia z inżynierii cywilnej na Uniwersytecie w Neapolu, później do 1941 służył w działach inżynieryjnych wojska. Obronił doktorat, w 1950 objął katedrę geologii stosowanej na macierzystej uczelni. W pracy naukowej zajmował się tematyką geologii i wykorzystania w niej energii nuklearnej i uranu, a także filozofią nauki. Autor kilkunastu książek, początkowo o tematyce inżynieryjnej, później zaś energetycznej, politycznej i filozoficznej. W latach 1952–1964 był sekretarzem generalnym CNEN, państwowego komitetu zajmującego się energią nuklearną, od 1963 zasiadał we władzach koncernu ENEL. W 1964 skazano go na 11 lat więzienia m.in. za oszustwa i defraudację związane z kierowaniem tą instytucją (przy apelacji wyrok zmniejszono do 5 lat i 3 miesięcy). Sprawa ta uznawana była za inspirowaną politycznie i związaną z interesami przedsiębiorstw paliwowych niechętnych atomowi. Po dwóch latach Ippolito został ułaskawiony przez prezydenta Giuseppe Saragata, który wcześniej w prasie oskarżał go o nieprawidłowości.