Stępkę pod budowę pierwszego okrętu, który otrzymał imię NRP „Afonso de Albuquerque”W publikacjach nieportugalskojęzycznych imię często jest podawane jako „Alfonso de Albuquerque” (, , ). Prawidłowe brzmienie np. od portugalskiego odkrywcy i wicekróla Indii, położono 24 maja 1933 roku. Kadłub wodowano 28 maja 1934 roku, a okręt wszedł do służby 31 stycznia 1935 roku.
Skrócony opis
Okręty miały podniesiony pokład dziobowy na około 2/3 długości kadłubaNa podstawie rysunku . Uzbrojenie główne umieszczone było na dziobie i rufie w superpozycji. Sylwetka charakteryzowała się rozbudowaną nadbudówką dziobową, dwoma masywnymi masztami trójnożnymi i jednym pochylonym kominem. Wyporność standardowa okrętu wynosiła 1788 ton, a pełna 2480 ton. Miał długość całkowitą 103,17 m, na linii wodnej 99,6 m, szerokość 13,49 m, a zanurzenie 3,83 m.
Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły cztery działa kalibru 120 mm Vickers-Armstrong Mk. G o długości lufy 50 kalibrów (L/50), umieszczone w pojedynczych stanowiskach z maskami ochronnymi. Uzbrojenie przeciwlotnicze stanowiły dwie armaty 76 mm L/50 i początkowo cztery działka automatyczne 40 mm L/39. Ponadto okręt posiadały dwie zrzutnie bomb głębinowych i miał możliwość zabrania 40 min.