Rok później wstąpiła do bezwyznaniowego stowarzyszenia pielęgniarek w Stuttgarcie.
Szukając pracy w więziennym szpitalu, usłyszała od więziennego lekarza, że policja szuka starszych kobiet do pilnowania osadzonych w więziennych celach kobiet. Mimo tego aplikowała o pracę w wieku 28 lat. Na stanowisko rekomendowała ją Paula Steinthal, przewodnicząca Stuttgarterskiego Towarzystwa Pielęgniarstwa. Henriette pracowała jako asystentka policyjna od 20 lutego 1903 do 18 grudnia 1908. W 1903 notowano ją jako jedyną policjantkę w Europie. Zatrudniono ją, by dokonywała aresztowań kobiet podejrzanych o prostytucję. Miała zajmować się kobietami, którym groziło zejście na drogę prostytucji. Uczestniczyła w badaniach lekarskich przeprowadzanych na oskarżonych. Koszty podróży służbowych pokrywała z własnej kieszeni. Jeśli opuszczała stałe miejsce pracy, musiała opłacić zastępczynię. Zarabiała 150 marek miesięcznie.