W 1909 przeprowadziła się do Szwajcarii, gdzie wspierała sieroty. Działała też w Luksemburgu i Galicji. W latach 1911–1914 prowadziła kampanię przeciwko międzynarodowemu handlowi dziećmi. Występowała na konferencjach dla pielęgniarek, m.in. w Birmingham. Po powrocie z Anglii była inwigilowana przez policję.
Po wybuchu I wojny światowej została w Londynie aresztowana jako wrogo nastawiona cudzoziemka, podejrzana o szpiegostwo. W lutym 1915 zawarła małżeństwo z kuzynem, oficerem Réné de Matringe z Lyonu, ale małżeństwo nie zostało uznane. W dniu 28 maja 1915 została odesłana do Rotterdamu, gdzie od cesarskiego konsulatu niemieckiego otrzymała paszport. Krótko przebywała w Szwajcarii i Budapeszcie. W listopadzie 1915 zaczęła pracę w zakładzie opiekuńczym dla uchodźców galicyjskich w Wiedniu. W marcu 1916 została deportowana z Wiednia.
W latach 1916–1922 pracowała dla Czerwonego Krzyża. W 1922 notowano ją jako naczelną pielęgniarkę armii francuskiej nad Renem. Zmarła w szpitalu w Moguncji.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1922 Kategoria:Ludzie związani z Moguncją Kategoria:Ludzie związani z Berlinem Kategoria:Niemieccy pisarze Kategoria:Niemieckie pielęgniarki Kategoria:Niemieccy policjanci Kategoria:Niemieccy działacze społeczni Kategoria:Ludzie urodzeni w Królewcu