Getto w Sokołowie Podlaskim – utworzone w 24 stycznia 1941 przez okupacyjne władze niemieckie getto w Sokołowie Podlaskim dla około 6 tys. Żydów. Zlikwidowane we wrześniu 1942 roku, poprzez wywiezienie większości mieszkańców do obozu zagłady w Treblince, zamordowanie części na miejscu.
Społeczność żydowska w Sokołowie, po wybuchu II wojny światowej wzrosła do liczby około 7000 osób. Spowodowane to było pojawieniem się uchodźców m.in. z Kalisza, Łodzi, Pułtuska, Kałuszyna, Wyszkowa, Aleksandrowa Kujawskiego i Sierpca. Wpłynęło to na pogorszenie warunków życia. Z powodu braku mieszkań zwiększyła się ciasnota w mieście. Przez krótki czas (27 września – 8 października 1939 roku) miasto przeszło pod władanie Sowietów, zgodnie z paktem Ribbentrop – Mołotow. Na mocy nowego układu radziecko-niemieckiego o granicach i przyjaźni zawartego 28 września 1939 roku 8 października Armia Czerwona wycofała się z miasta i Sokołów ponownie zajęli Niemcy i włączyli w skład Dystryktu Warszawskiego Generalnego Gubernatorstwa.