W 1906 została przeniesiona na zastępstwo do szkoły prowadzonej przez siostry Posłanniczki Najświętszego Serca Jezusowego w Chyliczkach. Prowadziła lekcje z chemii życia codziennego, historii i pedagogiki. Wykładała literaturę Polski. Była opiekunką praktykantek. W 1909 została zastępczynią dyrektorki szkoły przy ul. Pięknej 24, Anieli Głowackiej.
W 1910, po skończeniu kursów pedagogicznych, została przełożoną siedmioklasowego Zakładu Naukowego hr. C. Plater-Zyberkówny w Warszawie, stając się najmłodszą (miała 29 lat) wśród przełożonych i dyrektorów warszawskich szkół. Kontynuowała kierunek nadany szkole przez założycielkę. Umiejętnie dobrała grono pedagogiczne. W rezultacie szkoła w okresie międzywojennym była wzorową placówką naukową i wychowawczą. Stała się autorytetem dla uczennic, rodziców i nauczycieli. Była pierwszą kierowniczką szkoły w Warszawie, która chciała współpracować z rodzicami uczennic. Dlatego podejmowała wspólne inicjatywy: przygotowanie do pierwszej komunii z katechizacją matek, spotkania poświęcone rozważaniom Nowego Testamentu, a po 1918 regularne zebrania rodziców z nauczycielami. Ważne dla niej było hasło Bóg, honor, ojczyzna. Od 1925 organizowała pielgrzymki dla uczennic do Watykanu, połączone z wycieczkami do Rzymu.