W latach 1919–1923 studiowała na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. Równolegle uczęszczała na studia w Państwowym Wyższym Instytucie Pedagogicznym.
Dzięki jej inicjatywie w czasie okupacji niemieckiej szkoła włączyła się w tajne nauczanie. Prowadzono je budynku szkoły, a następnie w mieszkaniach prywatnych. Pod pretekstem prowadzenia kursów zawodowych prowadzono naukę na poziomie gimnazjum i liceum. Przeprowadzano też tajne egzaminy maturalne. Jadwiga Reutt zdecydowała się przyjmować do szkoły chłopców – braci i kuzynów uczennic. Sporządzane przez przełożoną spisy ponad 200 maturzystek pozwoliły im po II wojnie światowej na podjęcie studiów wyższych. W czasie powstania warszawskiego wraz z personelem i uczennicami szkoły zorganizowała szpital dla setki rannych osób. Udostępniła piwnice szkolne dla powstańców, którzy budowali tam bomby i pociski. Przyjmowała osoby ze zbombardowanych domów, organizowała prowiant.