Po upadku powstania ewakuowała się do Ursusa, następnie trafiła do Kozłowa, a potem do Kielc. Wiosną 1945, dzięki pomocy kurii diecezjalnej w Kielcach i kontakcie z bp. Czesławem Kaczmarkiem, zatrudniła się jako kierowniczka internatu w męskim biskupim gimnazjum św. Stanisława Kostki w Kielcach. W 1950 szkoła została zamknięta. Jadgwiga Reutt zaczęła dawać prywatne lekcje w Kielcach w zamian za utrzymanie lub stancję. Bezskutecznie próbowała odzyskać szkołę w Warszawie. Utrzymywała kontakt z dawnymi uczennicami, m.in. prowadziła korespondencję. W 1947 i 1948 zorganizowała w Katowicach, wraz z miejscowym Kołem Platerek, zjazdy absolwentek szkoły. W 1957 zjazd odbył się w Warszawie w gmachu SARP. Świętowano wówczas 50-lecie pracy Jadwigi Reutt.
W Kielcach została do 1 lipca 1958, kiedy przeszła na emeryturę. Ostatnie lata życia spędziła w willi „Zacisze” w Skolimowie. Dostała ją z okazji 25-lecia pracy pedagogicznej jako podziękowanie rodziców za wychowanie córek w szkole hr. Plater-Zyberkówny. Siostry ze zgromadzenia sióstr Posłanniczek Najświętszego Serca Jezusowego zapewniły jej opiekę.
Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera H-2-13).
Ordery i odznaczenia