Elementarz – polski dokument kreacyjny z 1976 roku w reżyserii i według scenariusza Wojciecha Wiszniewskiego. Elementarz jest luźną adaptacją popularnego podręcznika dla dzieci Mariana Falskiego pod tytułem Elementarz, ale również wierszyka patriotycznego Władysława Bełzy pod nazwą Katechizm polskiego dziecka. Wiszniewski za pomocą tych dwóch klasyków polskiej literatury oddał „wizję stanu świadomości społecznej Polaków lat siedemdziesiątych”. Jak zauważa Tadeusz Lubelski, Elementarz uświadamiał, że księga Falskiego, „z której uczyło się czytać wiele pokoleń Polaków, straciła aktualność”.
Treść mały|lewo|Okładka pierwszego wydania Elementarza Mariana Falskiego (1910). Literacki Elementarz posłużył jako jedno ze źródeł inspiracji dla reżysera filmu Film rozpoczyna się od osobliwej recytacji alfabetu; „a” wypowiada zmęczona sprzątaczka, „b” – para siedemdziesięciolatków podczas wulgarnie przedstawionego zbliżenia seksualnego, „c” – starzec zamykający szafę, w której znajduje się Kucie kos Artura Grottgera, „d” – karmiąca drób staruszka, a kolejne litery alfabetu – wieloosobowy chór Polaków.