Za sprawą obecnych w Portland, a rekrutujących się głównie z nowobrunszwickiego Saint John, polityków i przedsiębiorców (Edward Barron Chandler, John Hamilton Gray, Robert Jardine) zawiązane zostało tam wkrótce potem przedsiębiorstwo o równobrzmiącej z amerykańskim nazwie, które rozpoczęło pod kierownictwem Jardine’a przygotowania do budowy szerokotorowej linii kolejowej (rozstaw 5′6″ – 1656 cm) od granicy ze Stanami Zjednoczonymi do wschodniego wybrzeża Nowego Brunszwiku przechodzącej przez to miasto (będąc istotnym czynnikiem rozwoju ekonomicznego tegoż oraz ułatwiając osiąganie profitów z funkcji tranzytowej), koncentrując się w pierwszej kolejności na kluczowym odcinku zachodnim od Saint John do nadmorskiego Shediac, którego budową zajęło się brytyjskie przedsiębiorstwo inżynieryjne Peto, Brassey, Betts, Jackson, and Company (negocjacje z nim prowadził i zamknął podpisaniem trójstronnej umowy 29 września 1852 Chandler) ; ; .