W Halifaksie, stolicy Nowej Szkocji, odbyło się 24 sierpnia 1850 publiczne spotkanie, na którym poparto projekt budowy takiego systemu transportowego (wspierany również przez sekretarza prowincji Josepha Howe’a) i opracowano rezolucję adresowaną do zastępcy gubernatora na Nową Szkocję Johna Harveya, również pozytywnie nastawionego do tego pomysłu.. Budowa odcinków sieci w Nowej Szkocji (pomimo początkowego wsparcia ze strony tamtejszego przywódcy konserwatystów Jamesa Williama Johnstona, również obecnego na portlandzkim kongresie czy wspierającego w 1851 Sydney jako nowoszkockiego krańca linii Johna Bourinota z hrabstwa Cape Breton) wpierw wobec sprzeciwu Howe’a, który obstawał za budową kolei ze środków państwowych (by nie została przejęta przez kapitał amerykański), a następnie od 1854 także ze względu na wycofanie się ze względów ekonomicznych ze wspierania tej inicjatywy przez Johnstona (negocjującego do tego czasu z przedstawicielem brytyjskich przedsiębiorstw inżynieryjnych Williamem Jacksonem warunki budowy, a jeszcze w 1853 po utracie większości w zgromadzeniu legislacyjnym przez liberałów forsującego budowę linii kolejowej ze środków prywatnych) ;