Działalność po zakończeniu wojny W 1947 roku wrócił do pracy w TWA. Pracował między innymi w Palestynie i Casablance oraz wykonywał loty między miastami Nowy Jork–Paryż–Madryt. W tym czasie poznał Szlomo Szamira i Jehudę Araziego, członków Hagany, którzy zajmowali się rekrutowaniem pilotów żydowskiego pochodzenia i szukali źródeł zaopatrzenia dla przyszłych żydowskich sił powietrznych. W związku z przeżyciami, jakie wywołały w nim doniesienia o Zagładzie postanowił zaoferować swoją pomoc Szamirowi i Azariemu. Jego oferta nie została zaakceptowana od razu. Jednak w 1948 roku postanowiono skorzystać z jego usług i poproszono go o pomoc w tworzeniu żydowskich sił powietrznych. Schwimmer postanowił przystać na propozycję, pomimo że była ona sprzeczna z amerykańskim prawem, które zabraniało amerykańskim obywatelom sprzedaży uzbrojenia do państw toczących wojnę bez zgody rządu. Zebrał grupę pilotów pochodzenia żydowskiego i pod pretekstem budowy handlowej floty powietrznej Panamy rozpoczął skup samolotów z demobilu. Korzystał przy tym z przywileju przysługującego weteranom, który pozwalał na zakup sprzętu wojskowego po niższych cenach. Zakupione maszyny były transportowane do hangaru w okolicach Los Angeles, gdzie je naprawiano, a następnie rozbierano na części i pakowano do transportu do Włoch.