Według Tylera Cowena, stał się dzięki nim jednym z najważniejszych badaczy ekonomii politycznej.
Opracował część rozdziałów rządowego raportu Kerner Commission, w których pisał, że panujące wówczas niepokoje społeczne wśród mniejszości etnicznych były w dużej mierze skutkiem dyskryminacji i złej kondycji finansów oraz rynków mieszkań i pracy.
Od początku kariery zajmował się ekonomiką transportu i miast. Jego prace w tym obszarze zyskały popularność dzięki książce Stuck in Traffic z 1992. Zaproponował i rozwijał opis paradoksu Downsa-Thomsona i powiązanych zjawisk. Wysuwał tezę, że „ruch drogowy wypełnia dostępną przestrzeń drogową”. Był pesymistyczny wobec następstw modelu życia w domach jednorodzinnych z wieloma samochodami na przedmieściach, oraz co do politycznej realności reform, które mogłyby skutecznie łagodzić związane z tym problemy (np. korki drogowe). Jako takie rozwiązania wskazywał m.in. na dynamiczne, zależne od natężenia ruchu opłaty drogowe. Zajmował się ich popularyzacją, zdobywając np. wyrażone w tekście pożegnalnym poparcie libertarianina z Cato Institute. Pod koniec jego życia takie opłaty wprowadzono m.in.