Magdalis barbicornis – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych. Naturalnie występuje w zachodniej części Palearktyki. Ponadto zawleczony został do nearktycznej Ameryki Północnej.
Taksonomia Gatunek ten opisał po raz pierwszy w 1804 roku Pierre-André Latreille pod nazwą Rhina barbicornis.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 2,8 do 3,5 mm. Samiec ma wąską, stożkowatą głowę o mocno wysklepionych oczach oraz tak długi jak ona, słabo zakrzywiony, matowy, w części wierzchołkowej szerszy niż w nasadowej ryjek. Samica ma szeroką głowę o słabo wypukłych oczach oraz trochę dłuższy od niej, lekko połyskujący, prawie walcowaty ryjek. Czułki samicy są niezmodyfikowane, zaś samce odróżniają się m.in. bardzo mocno wydłużoną buławką. Przedplecze jest szersze niż dłuższe, w obrysie prawie prostokątne z lekkim przewężeniem na przedzie, u samicy szersze niż u samca. Punktowanie przedplecza jest stosunkowo drobne i gęste. Tarczka w całości leży na tym samym poziomie co pokrywy. Pokrywy mają silnie wgłębione rzędy o niewyraźnych punktach i mocno wysklepione międzyrzędy o delikatnym urzeźbieniu. U samca pokrywy są wydłużone, niemal równoległoboczne i znacznie szersze niż przedplecze. Samica ma pokrywy węższe, krótsze i rozszerzone ku tyłowi.