Odnóża mają stopy o nieząbkowanych pazurkach.
Ekologia i występowanie Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami drzew i krzewów liściastych z rodziny różowatych. Larwy są ksylofagami żerującymi w gałązkach głogów, gruszy pospolitej, jarzębu pospolitego, nieszpułki zwyczajnej i śliwy tarniny. Osobniki dorosłe stwierdzano ponadto na kwiatach irg, ogników i tawuł. W starszej literaturze wzmiankowane jest żerowanie na wiązach.
Naturalny zasięg gatunku jest zachodniopalearktyczny. W krainie tej znany jest z Madery, Portugalii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji oraz europejskich części Rosji i Turcji. Północna granica jego zasięgu przebiega przez południe Półwyspu Fennoskandzkiego i Karelię. W Polsce jest owadem spotykanym dość rzadko i sporadycznie. Najpóźniej na początku XX wieku gatunek ten zawleczony został do nearktycznej Ameryki Północnej. Na kontynencie tym