Uczestniczy w pierwszej linii obrony przed RFT efektywnie wygaszając 1O2 w efekcie czego nie dochodzi do jego reakcji z resztami wielonienasyconych kwasów tłuszczowych fosfolipidów błon komórkowych oraz hamowana jest reakcja peroksydacji i generowania ich rodników. W drugiej linii obrony szybko reaguje z wolnymi rodnikami nadtlenkowymi lipidów i unieczynnia je, a równocześnie przerywa ich wytwarzanie oraz hamuje ciąg wolnorodnikowych reakcji łańcuchowych uszkadzających komórki. Podczas redukcji Fe3+ do Fe2+ i Cu2+ do Cu+ tokoferole stymulują powstawanie rodników *OH.
Witamina A (retinol) jako antyoksydant działa zarówno w I jak i II linii obrony przed RFT (podobnie jak witamina E). W procesach prewencyjnych efektywnie wygasza tlen singletowy a w reakcjach wolnorodnikowych na etapie terminacji neutralizuje wolne rodniki powstające podczas peroksydacji lipidów. Właściwości antyoksydacyjne witaminy A wynikają z obecności w cząsteczce sprzężonych układów wiązań C=C w łańcuchu bocznym. Retinol ma większą zdolność usuwania rodnika peroksylowego w porównaniu z witaminą E.