Młody osobnik (juv.) bardzo podobny do dorosłego, ale jego plamy na skrzydłach są większe.
Głos Głos kulona rzecznego jest łudząco podobny do dźwięku ostrygojada zwyczajnego (Haematopus ostralegus). Kulon rzeczny wydaje serię płaczliwych odgłosów (gwizdów), które z czasem wolno opadają, a piosenka się kończy. Odgłos kulona rzecznego: „piupi pi-pi-pii-pii-pii-pi-pi…”.
W nocy natomiast ptak ten zaczyna bardzo głośno śpiewać, można usłyszeć jego gwizdy i trele.
Ekologia i zachowanie Odżywianie się Ptak ten nie jest wybredny. Odżywia się przede wszystkim bezkręgowcami np. chrząszczami (Coleoptera), prostoskrzydłymi (Orthoptera), mięczakami (Mollusca), skorupiakami (Crustacea), ale nie gardzi także drobnymi kręgowcami: jaszczurkami (Lacertilia), płazami (Amphibia) np. Neobatrachia, kijankami oraz małymi ssakami, jak gryzonie (Rodentia). Ptak powoli skrada się do ofiary, a następnie błyskawicznie ją chwyta szybkim uderzeniem dzioba. Duże oczy kulona mogą sugerować, że jest to nocny drapieżca. Co ciekawe, często poluje w małych grupkach ok. 1 km od brzegu. mały|Jaja kulona rzecznego z kolekcji muzealnej