Rachela Fajgenberg, także Rochl Feigenberg, ps. „Rachel Imri” (ur. 1885 w Lubaniu, zm. 1972 w Tel Awiwie) – żydowska pisarka tworząca w językach jidysz i hebrajskim.
Życiorys mały|Afisz zapowiadający odczyt Racheli Fajgenberg w Białej Podlaskiej, 1924 rok Urodziła się w 1885 roku w Lubaniu. Jej ojciec, nauczyciel Talmudu, zmarł, gdy miała cztery lata. Wychowała ją matka, Sara Epstein, która za pieniądze zyskane ze sprzedaży zbiorów książkowych męża otworzyła sklep, dzięki któremu mogła opłacić naukę dzieci. Relacja matki z córką stała się jednym z głównych motywów w późniejszej autobiografii Racheli. Dzięki matce Fajgenberg otrzymywała tradycyjne, religijne wykształcenie oraz uczyła się prywatnie hebrajskiego, jidysz, rosyjskiego i arytmetyki, lecz w wieku dwunastu lat, ze względu na chorobę rodzica, musiała zacząć prowadzić sklep i dom. W następnym roku napisała pod wpływem lektury popularnych książek Szomera (właśc. Nachuma Majera Szajkiewicza) swą pierwszą powieść Josef un Roze, lecz ze względu na gwałtowną reakcję otoczenia zniszczyła rękopis. Po śmierci matki w 1900 roku Fajgenberg przejęła w pełni odpowiedzialność za prowadzenie sklepu.