Giancarlo Pajetta (ur. 24 czerwca 1911 w Turynie, zm. 13 września 1990 w Rzymie) – włoski polityk i działacz komunistyczny, partyzant, wieloletni członek Izby Deputowanych, poseł do Parlamentu Europejskiego I i II kadencji.
Życiorys Pochodził z bogatej rodziny o poglądach komunistycznych, syn prawnika i nauczycielki. Politykiem został również jego brat Giuliano. W 1927 ze względu na przystąpienie do PCI skazano go na 2 lata więzienia oraz zakazano nauki w szkołach średnich przez 3 lata. Po uwolnieniu wyemigrował do Francji, gdzie organizował młodzieżówkę FGCI pod pseudonimem „Nullo”. W 1933 wysłany z tajną misją do Parmy, został ponownie złapany i skazany na 21 lat pozbawienia wolności. Po uwolnieniu w 1943 uczestniczył w partyzantce antyfaszystowskiej. W 1944 wybrany współprzewodniczącym Komitetu Wyzwolenia Włoch (północnych) wspólnie z Ferruccio Parrim i Alfredo Pizzonim; uczestniczył w negocjacjach dyplomatycznych z aliantami, objął też funkcję szefa sztabu partyzantów. Po wojnie związany z prasą komunistyczną, był dyrektorem dziennika „l'Unità” (1969–1970) oraz periodyku kulturalno-politycznego „Rinascita”.