Cirrus grzbietowy może być gładki, pseudoczłonowany lub też podzielony przewężeniami (stawami) na właściwe człony. Cirrusy brzuszne umieszczone są na parapodiach pośrodkowo, co jest apomorfią podrodziny. Kształt cirrusa brzusznego jest palcowaty, a długość niekiedy przekracza długość płata parapodium. Acikule czasem są powiększone, zwłaszcza na przednich segmentach (chetigerach). Na parapodiach występują homogomficzne lub hemigomficzne szczecinki złożone o sierpowatych, rzadko kolcowatych wyrostkach oraz grzbietowe szczecinki proste (niezłożone), natomiast brak jest brzusznych szczecinek prostych. Wszystkie grzbietowe szczecinki proste są jednakowego typu. Pygidium zaopatrzone jest w trzy wąsy odbytowe (cirrusy analne), dwa boczne i jeden pośrodkowy, pozbawione cirroforu.
Ekologia i występowanie Zwierzęta morskie, wolno żyjące, preferujące płytkie wody przybrzeżne. Są drapieżnikami. W przewodach pokarmowych S. websteri znajdywano szczątki okrzemek, otwornic, małżoraczków oraz widłonogów z rzędu Harpacticoida.
Występuje u nich rozwój z epitokią w formie epigamii. Osobniki niedojrzałe żyją na dnie wód, wchodząc w skład zoobentosu.