Przy osiąganiu dojrzałości płciowej powiększają się ich oczy i przydatki głowowe oraz rozwijają się pławne szczeciny grzbietowe (notochety), umożliwiające przejście w pływającą fazę pelagiczną.
Rodzaj o szerokim zasięgu. Znany jest z mórz oblewających Europę, Afrykę Północną, Azję Zachodnią, Makaronezję, atlantyckich wybrzeży Ameryki Północnej, wód przybrzeżnych Ziemi Ognistej, Hajnanu i Australii. Należący do tego rodzaju S. websteri jest jedynym reprezentantem rodziny Syllidae w wodach polskiego Bałtyku.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1884 roku przez Harrisona Edwina Webstera i Jamesa Everarda Benedicta jako takson monotypowy z jednym gatunkiem, S. arenae, opisanym w tej samej publikacji. W 1887 roku Webster i Benedict opisali kolejny gatunek, a następne dwa opisane zostały w 1914 roku przez Rowlanda Southerna. Współcześnie do rodzaju tego zalicza się 14 opisanych gatunków: