Digoksygenina – organiczny związek chemiczny z grupy steroidów. Stosowana jest jako nieradioaktywny marker w badaniach kwasów nukleinowych. Digoksygenina jest haptenem, otrzymywanym z lanatozydu C i digoksyny (w których jest aglikonem), występujących w warunkach naturalnych w naparstnicy.
Zastosowanie Pochodne digoksygeniny zostały wykorzystane do znakowania DNA, RNA i oligonukleotydów. DIG doskonale nadaje się do tego celu, gdyż nie występuje naturalnie w komórkach zwierzęcych, w przeciwieństwie do biotyny, która była stosowana w pierwszej nieradioaktywnej metodzie detekcji kwasów nukleinowych. Dodatkowymi zaletami digoksygeniny są: łatwość łączenia jej z nukleotydami, dostępność przeciwciał anty-DIG o wysokim powinowactwie oraz fakt, że jej rozmiar i hydrofilność umożliwiają wbudowywanie znakowanych nią nukleotydów do kwasów nukleinowych.
Etapy badania kwasów nukleinowych Badanie kwasów nukleinowych przy użyciu DIG obejmuje zasadniczo 3 etapy: wyznakowanie sondy kwasu nukleinowego digoksygeniną, hybrydyzacja wyznakowanej sondy do kwasów nukleinowych na filtrze lub in situ, detekcja za pomocą przeciwciał anty-DIG połączonych bezpośrednio z barwnikiem fluorescencyjnym lub enzymem, który umożliwia reakcję kolorową, fluorescencyjną lub chemiluminescencyjną.