1 czerwca 1953 został zastępcą naczelnika Wydziału VII Departamentu I MBP (tzw. Wydziału Dyplomatycznego), która zajmowała się aktywnością zachodnich przedstawicielstw dyplomatycznych, konsularnych i handlowych w PRL.

Do połowy października 1960 był szefem Podgrupy Operacyjnej „Karpaty” w rezydenturze w Berlinie. Po powrocie, 15 grudnia 1960, objął funkcję wicedyrektora Departamentu II Ministerstwa Spraw Wewnętrznych; zajmował się nadzorowaniem Wydziału I (Amerykańskiego), Wydziału III (Zachodnioniemieckiego), Wydziału IV (Francuskiego) oraz Wydziału VIII, który odpowiadał za monitorowanie działalności placówek dyplomatyczno-konsularnych akredytowanych w PRL, a także wydziałów II (kontrwywiadowczych) KW MO w Kielcach, Koszalinie, Krakowie, Opolu i Warszawie. Odpowiadał też za koordynowanie współdziałania z Departamentem IV MSW (wyznaniowym), Biurem „A” MSW (szyfrów), Biurem „B” MSW (obserwacji) oraz Biurem „W” (perlustracji korespondencji). 2 lipca 1962 Bejm otrzymał awans na pułkownika.