1 marca 1965 przesunięto go na etat niejawny wywiadu. W połowie października 1969 objął funkcję ambasadora w Szwecji. Z uwagi na charakter stanowiska nie zlecono mu zadań operacyjnych, a jedynie odpowiadał za „prowadzenie działalności informacyjno-rozpoznawczej, stwarzanie odpowiednich warunków dla rezydentury i ułatwianie pracy jej oficerom”. Został odwołany 15 września 1972 ze względu na zły stan zdrowia. Po powrocie został doradcą ministra w Departamencie IV Ministerstwa Spraw Zagranicznych, odpowiedzialnego za kraje Europy Zachodniej. Zły stan zdrowia uniemożliwiał mu normalną pracę. 30 czerwca 1975 zmarł w klinice w Huddinge w Szwecji. Pochowano go z honorami na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B21-2-9). thumb|Grób Stanisława Bejma na Cmentarzu Wojskwym na Powązkach Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Oficerskiej MSW im. Feliksa Dzierżyńskiego w Legionowie Kategoria:Ambasadorowie Polski w Szwecji Kategoria:Ambasadorowie PRL Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej (1944–1948) Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Deportowani na roboty przymusowe przez nazistowskie Niemcy w Polsce 1939–1945 Kategoria:Funkcjonariusze