Odmienne stanowisko miało CIA, które w związku z niezdecydowaniem NSA przejęło inicjatywę w negocjacjach. Wstępnie CIA zaproponowało przejęcie kontroli nad sprzedażą maszyn szyfrujących, przeniesienie rodziny Hagelina do Stanów Zjednoczonych, jednorazową zapłatę w wysokości 700 tys. USD oraz wypłacanie stałej pensji jako zapłaty za możliwość konsultacji. Sprzeciw NSA uniemożliwił sfinalizowania tej umowy. W 1958 r. w obawie przed wcześniejszą emeryturą Hagelina i utratą wszelkich wpływów w Crytpo AG, CIA przygotowała nową propozycję pięcioletniej umowy w zamian za 2 mln USD oraz comiesięczną wpłatę 50 tys. USD. Jednak projekt ponownie został zablokowany przed USCIB z powodu sprzeciwu NSA.
Spór pomiędzy NSA a CIA znany był jako tzw. „problem Borysa” (the Boris problem). Nieustanne konflikty między tymi dwiema agencjami dotyczące nawiązania współpracy z Hagelinem uniemożliwiały podjęcie konkretnych działań oraz zaogniły starą rywalizację w zakresie SIGINT pomiędzy dwiema służbami.