Budynki posiadają małe balkony.
Budynki zostały wybudowane w technologii wielkopłytowej WUF (Warszawska Uniwersalna Forma). Została ona wcześniej przetestowana podczas planowania i wznoszenia eksperymentalnego Osiedla Prototypów na Służewcu według projektu zespołu architektów w składzie: Andrzej Bielobradek, Jan Drużyński, Tadeusz Stefański, Witold Wojczyński, Zbigniew Pawłowski, Władysław Sieradzki i Jerzy Zoller. Budynki wielorodzinne powstały na bazie przetestowanych budynków 10-kondygnacyjnych. Istniała możliwość wybudowania w tym systemie bloków o 16 kondygnacjach, jednak zrezygnowano z tego ze względu na ekonomikę wykorzystania wyższych dźwigów. Pomimo tego, w momencie powstania były najwyższymi budynkami z wielkiej płyty w Polsce. Projektantami powtarzalnych bloków mieszkalnych byli: Andrzej Bielobradek, Tadeusz Stefański, Zbigniew Pawłowski, Władysław Sieradzki, Jerzy Zoller, Stanisław Dębiński, Halina Skarżyńska, Eleonora Stolarczyk i Lucjan Adamczyk z Biura Projektów Typowych i Studiów Budownictwa Miejskiego. Za tę realizację otrzymali oni w 1967 roku nagrodę Ministra Budownictwa III stopnia.
Inwestorem była Międzyzakładowa Spółdzielnia Mieszkaniowa „Starówka”. Generalnym wykonawcą zostało przedsiębiorstwo PBM-Mokotów.